Jako pierwszy z trójki twórców znanej jako Belleville Three kupił syntezator Korg MS-10. Kevin Saundersona i Derricka Maya nauczył obsługi gramofonów, a w sypialni w Belleville godzinami budował brzmienia perkusyjne. Wraz z Rikiem Davisem stworzył duet Cybotron, którego muzyka stała się jednym z fundamentów techno.
Atkins czerpał z funku, elektroniki i twórczości zespołów Kraftwerk oraz Yellow Magic Orchestra. Ważne były dla niego także książki o przyszłości, między innymi Childhood’s End Arthura C. Clarke’a oraz Future Shock i The Third Wave Alvina Tofflera. Z jego zainteresowań wynikały nazwy Cybotron i Metroplex, czyli założonej przez niego wytwórni. Tofflerowską ideę „technobuntowników” przełożył na podejście, w którym technologia miała służyć twórczej niezależności.
Atkins odrzucił propozycję określenia muzyki mianem „hi-tech soul”. Kompilacja Virgin Records, która przedstawiła brytyjskiej publiczności nowe brzmienie Detroit, otrzymała tytuł Techno Music — od jednego z jego utworów. W latach 90. jego muzyka znalazła szczególne miejsce w Berlinie po upadku muru, a klub Tresor stał się jednym z ośrodków jej dalszego rozwoju. Atkins przez ponad cztery dekady pozostawał aktywny jako producent.