Decyduje rzeczywisty wysiłek podczas zmiany, a nie sama nazwa stanowiska ani temperatura na zewnątrz. Od 1 listopada 2026 roku do 31 marca 2027 roku posiłek przysługuje pracownikom wykonującym na otwartej przestrzeni pracę, przy której wydatek energetyczny przekracza 1500 kcal w przypadku mężczyzn lub 1000 kcal w przypadku kobiet. Zatrudnienie na budowie czy przy remoncie drogi nie wystarcza do uzyskania świadczenia. Pracodawca ustala uprawnione stanowiska w porozumieniu ze związkami zawodowymi albo po konsultacji z przedstawicielami pracowników.
Posiłek powinien być jednym gorącym daniem o wartości około 1000 kcal. W jego składzie 50–55 proc. energii powinno pochodzić z węglowodanów, 30–35 proc. z tłuszczów, a 15 proc. z białek. Zwykle wydaje się go podczas regulaminowej przerwy, po trzech lub czterech godzinach pracy, i tylko w dniach, w których pracownik faktycznie wykonuje wymagające zadania. Nie można wypłacić ekwiwalentu w gotówce. Jeżeli wydawanie dania jest niemożliwe z przyczyn organizacyjnych, dopuszczalne są bony, talony lub produkty do samodzielnego przygotowania posiłku.
Przez cały rok podobne uprawnienie obejmuje osoby przekraczające podczas zmiany próg 2000 kcal dla mężczyzn lub 1100 kcal dla kobiet, a także między innymi pracujących pod ziemią. Napoje należą się osobom pracującym na zewnątrz, gdy temperatura spada poniżej 10 stopni Celsjusza albo przekracza 25 stopni. Przy chłodzie muszą być gorące i dostępne przez cały czas pracy.