Krzysztof Globisz, wybitny aktor polskiej sceny, ma własną wystawę. Jej powstanie wiąże się z jego doświadczeniem po rozległym udarze, który zmienił sposób, w jaki komunikuje się ze światem.
Utrata głosu nie odebrała mu potrzeby wyrażania siebie. Globisz odnalazł inną formę przekazu i, jak sam mówi, „rysuje mowę”. Jego twórczość pokazuje, że komunikacja może przyjmować także wizualną formę, gdy mówienie staje się trudne. Wystawa jest związana z osobistą drogą artysty i jego poszukiwaniem sposobu na przekazywanie myśli. Aktor podkreśla, że myśli szybko, choć mówi wolno. W ten sposób opisuje różnicę między tempem własnego myślenia a możliwościami wypowiedzi po udarze.