Krater Schiaparellego należy do największych struktur tego typu na Marsie. Ma 460 km średnicy, ale mimo ogromnych rozmiarów jest stosunkowo płytki. Naukowcy rozważają, że przez ostatnie miliardy lat jego wnętrze mogły wypełniać osady nanoszone przez wiatr lub wodę, a także lawa. Możliwe, że działało kilka z tych procesów jednocześnie.
Nazwa krateru upamiętnia włoskiego astronoma Giovanniego Schiaparellego, który zasłynął z obserwacji Marsa. Podczas wielkiej opozycji tej planety w 1877 roku sporządził jej mapę i dostrzegł na powierzchni proste, ciemne linie. Schiaparelli określił je włoskim słowem „canali”, oznaczającym naturalne kanały. Część astronomów i wielu odbiorców uznało jednak, że chodzi o sztuczne kanały budowane przez inteligentnych mieszkańców Marsa. Później wyjaśniono, że linie były złudzeniem wynikającym z ograniczeń ówczesnych teleskopów. W regionie krateru mogła natomiast znajdować się niegdyś woda, prawdopodobnie w formie jeziora.