Test przeprowadzono w Transonic Dynamics Tunnel w centrum NASA Langley w Hampton w Wirginii. Wykorzystano standardowy model Benchmark Supercritical Wing, który nie odwzorowuje konkretnego samolotu, lecz służy jako uniwersalny wzorzec do porównywania danych z tunelu aerodynamicznego z modelami komputerowymi.

Pokrycie zastosowane na skrzydle zmieniało jasność zależnie od nacisku przepływającego powietrza. Oświetlenie ultrafioletowe sprawiło, że model świecił na różowo-fioletowo, a szybkie kamery rejestrowały te zmiany. Zebrane w ten sposób dane pozwalają dokładniej opisywać przepływ powietrza i udoskonalać symulacje.

Było to pierwsze użycie tej techniki na dużym, swobodnie poruszającym się modelu w środowisku o niskiej zawartości tlenu. Możliwość przeprowadzenia testu zapewniły szczególne właściwości tunelu NASA. Wynik otwiera drogę do kolejnych badań modeli elastycznych, które podczas lotu mogą się zginać i dostosowywać do warunków, zwiększając sprawność. Nad zastosowaniem farby w testach tunelowych statków powietrznych i rakiet od lat pracują zespoły NASA z ośrodków Langley i Ames.

Źródła