Pozostałości leżą na podwodnym zboczu w pobliżu wyspy Kekova, około 30 metrów pod powierzchnią morza. Archeolodzy szacują, że statek miał około 10 metrów długości i służył do transportu towarów po Morzu Śródziemnym. Wśród znalezisk są trzy kamienne kotwice oraz ponad 30 ceramicznych naczyń magazynowych, znanych jako amfory.
Drewniana konstrukcja statku nie przetrwała, dlatego wieku wraku nie ustalono metodą radiowęglową. Badacze porównali kształt i dekoracje amfor z naczyniami znalezionymi w Egipcie i na Bliskim Wschodzie, które datowane są na 4400–4700 lat. Charakterystyczne elementy ceramiki — dwa uchwyty, środkowe zgrubienie i płaskie dno — wskazują na wczesną epokę brązu, z okresu, gdy powstawała Wielka Piramida.
Część naczyń zachowała się w całości, a w ich wnętrzach odkryto lepką, błyszczącą pozostałość. Trwają analizy, które mają określić, czy był to olej oliwkowy, wino lub żywica drzewna, a także czy amfory były wcześniej używane. Archeolodzy przypuszczają, że statek wyruszył ze wschodniej części Morza Śródziemnego i płynął do Troi albo na Kretę, zamieszkaną wówczas przez Minojczyków. Nurkowie mogli badać wrak jednorazowo przez około 30 minut. Wcześniejszy rekord najstarszego wraku należał do znaleziska u wybrzeży greckiej wyspy Dokos, datowanego na około 4200 lat.
