Beta Pictoris b to młody gazowy olbrzym oddalony od Ziemi o około 64 lata świetlne. Planeta ma masę mniej więcej 12 razy większą od masy Jowisza i krąży wokół swojej gwiazdy w odległości porównywalnej z dystansem Saturna od Słońca. Obserwacje układu wykonano radioteleskopem MeerKAT w Republice Południowej Afryki czterokrotnie w latach 2025–2026.
Za każdym razem astronomowie rejestrowali krótkie, silne impulsy, które szybko zanikały. Ich położenie odpowiadało pozycji Beta Pictoris b, a charakterystyczna polaryzacja fal pasowała do emisji związanych z zorzami. Takie zjawiska powstają, gdy naładowane cząstki oddziałują z polem magnetycznym planety. Na tej podstawie badacze uznali, że sygnał najprawdopodobniej pochodzi z zorzy egzoplanety, a nie z jej gwiazdy.
Siłę pola magnetycznego Beta Pictoris b oszacowano na ponad 1250 gausów. Dla porównania, przy powierzchni Ziemi wynosi ono około 0,5 gausa. Autorzy określają wynik jako pierwszy bezpośredni pomiar pola magnetycznego egzoplanety. Badanie nie zostało jeszcze poddane recenzji naukowej, dlatego przedstawione oszacowanie wymaga niezależnego potwierdzenia.