Wyniki analiz zmieniają obraz obszaru, który wcześniej uznawano za pozostałość brzegu dawnego jeziora. Zamiast oczekiwanych skał osadowych łazik Perseverance odkrył skały magmowe. Badał Margin Unit na odcinku obejmującym około 265 metrów różnicy wysokości i przeanalizował ponad 185 wychodni skalnych za pomocą instrumentu SuperCam.
W wyżej położonych partiach znaleziono gruboziarnisty, krystaliczny materiał bogaty w oliwin. Skała powstała głęboko pod ziemią z magmy i niemal nie nosi śladów działania wody. Niżej, na dawnym dnie jeziora, ziarna oliwinu są spękane, a szczeliny wypełniają krzemionka i węglany. Taki układ pozwolił ustalić kolejność procesów, choć nie ich wiek.
Trzy epizody wodne zmieniały skały w różny sposób. Najpierw bogata w dwutlenek węgla woda gruntowa przekształciła oliwin i utworzyła węglanowe żyły. Później skały mogły wejść w kontakt z wodą dawnego jeziora, co wiąże się między innymi z obecnością krzemionki. Ostatni etap pozostawił żyły minerałów, w tym siarczanu wapnia i fluorytu. Fluoryt wskazuje na późniejszy obieg gorącej wody pod ziemią. Węglany i krzemionka są ważne w poszukiwaniach śladów dawnego życia, ponieważ mogą zachowywać informacje o środowisku, w którym takie życie mogło występować.