Obserwatorium XRISM po raz pierwszy zarejestrowało wyraźne oznaki opadania plazmy z wiatru gwiazdowego na zwarty obiekt. Obserwacje układu BP Crucis wykonano 1 lutego 2025 roku przez około 16 godzin, pod koniec jednego z silnych rozbłysków rentgenowskich. Instrument Resolve wykrył zmieniające się linie emisji i absorpcji, w tym sygnały wysoko zjonizowanego żelaza.
BP Crucis znajduje się około 13 tysięcy lat świetlnych od Ziemi. Jego główną gwiazdą jest niebieski hiperolbrzym Wray 977, mający około 40 mas Słońca i 60 razy większy od niego. Towarzyszy mu gwiazda neutronowa GX 301-2 o średnicy około 20 kilometrów, która obraca się raz na 11 minut i dlatego jest pulsarem. Układ obiega się w ciągu 41,5 dnia, a silne rozbłyski pojawiają się dwa razy podczas każdego obiegu.
Analiza przesunięcia linii żelaza wskazała, że gaz płynie w stronę pulsara z prędkością około 540 tysięcy kilometrów na godzinę. Według badaczy grawitacja pulsara zagęszcza wiatr gwiazdowy w strumień. Gdy pulsar przez niego przechodzi, przechwytuje materię, która tworzy turbulentny dysk, ogrzewa się i emituje promieniowanie rentgenowskie. Przejście przez strumień trwa około czterech dni, a obserwacja dotyczy jednego konkretnego układu gwiazdowego.