W 2025 roku przeprowadzono ponad 300 startów, podczas których na orbitę trafiło ponad 4000 nowych ładunków. Duże konstelacje i misje współdzielone sprawiają, że podczas jednego startu umieszcza się coraz więcej satelitów, a loty z pojedynczym ładunkiem stają się rzadsze. Jednocześnie rośnie liczba fragmentów powstałych w wyniku rozpadu obiektów oraz niesprawnych ładunków.
Coraz więcej wykrywanych obiektów ma nieustaloną klasyfikację. Oznacza to, że są obserwowane, ale nie można ich jeszcze powiązać z konkretnym źródłem ani wydarzeniem prowadzącym do rozpadu. Satelity i konstelacje rozmieszczają się też na szerszym zakresie wysokości, co zwiększa znaczenie koordynacji ruchu orbitalnego i odpowiedzialnego kończenia misji.
W 2025 roku każdego dnia wynoszono na orbitę około dziesięciu obiektów, a ponad trzy obiekty w całości wracały do atmosfery. Kontrolowane sprowadzanie członów rakiet przewyższyło liczebnie niekontrolowane już drugi rok z rzędu. Jednocześnie prognozowany wzrost populacji odpadów sprawił, że horyzont analiz skrócono ze 200 do 100 lat, a widoczny stał się samonapędzający mechanizm kolizji, znany jako efekt Kesslera. Dane raportu obejmują działania zakończone lub trwające do końca 2025 roku, bez projektów dopiero przygotowywanych do startu.